کشاورزی عمودی(vertical Farming ) در راستای باغ میوه خانواده

کشت محصولات کشاورزی در فضای خانه یا اداره، سازمان، پارک، بوستان وحتی کنار خیابان ها قابل اجراست.
در بسیاری از شهرها، کارخانه‌ها و ادارات زیادی وجود دارند که در حال حاضر خالی یا کم کاربرد هستند.

استفاده از این ساختمان‌ها برای کشاورزی، مسیری ایمن، سالم و پایدار را برای تأمین غذای تازه محلی برای جمعیت رو به رشد این شهرها ایجاد می‌کند.
و همچنین می‌تواند به امنیت غذایی بشر که با جمعیت فزاینده و با مشکلات تغذیه روبرو هست کمک کند.
باغ میوه خانواده(Family Fruit Garden) و باغ اجتماعی(community garden) مفاهیم و روشی‌هایی هستند که سالها قبل توسط یک مهندس الکترونیک بنام آقای سهیل صیامی مطرح شده‌اند و برای اولین بار در سال 1402 درسایت سرباغ منتشرشد.
امروزه مفهوم جدیدی با نام کشاورزی عمودی(vertical farming) در حوزه کشاورزی مطرح میشود که به باغ میوه خانواده و باغ اجتماعی قدرت می بخشد.
با کشت محصولات کشاورزی به صورت لایه لایه روی یکدیگر در بلوک‌های اداری خالی، می‌توانیم به کشت پایدار، کارآمد و کاملاً کنترل‌شده دست یابیم.
در نهایت می‌تواند به معنای عدم استفاده از آفت‌کش‌ها، عدم انتشار مواد مغذی، تنها ۲ تا ۴ لیتر آب به ازای هر کیلوگرم سبزیجات و کاهش ۱۰ تا ۲۰ برابری در میزان زمین مورد نیاز باشد.
کشاورزی عمودی اساساً شامل کشت محصولات کشاورزی در لایه‌های عمودی روی هم است .

این عملیات اغلب در سیستم‌های کشاورزی با محیط کنترل‌شده (CEA) ادغام می‌شوند تا شرایط ایده‌آل برای رشد گیاه فراهم شود .

1

برخلاف کشاورزی مرسوم این روش: امکان تولید محصول در تمام طول سال مستقل از آب و هوا یا فصول را فراهم می‌کند.
به طور قابل توجهی(نا 90%) مصرف آب را در مقایسه با روش‌های سنتی کاهش می‌دهد.
حداقل استفاده از آفت ‌کش‌ها به دلیل اجرا در محیط‌ های کاملاً کنترل‌شده.
اشغال فضای بسیار کمترکه آن را برای محیط‌های شهری که فضا بسیار مهم است، ایده‌آل می‌کند.
این ویژگی‌ها برای تأمین نیازهای غذایی جمعیت رو به افزایش شهری و در عین حال کاهش تأثیرات زیست ‌محیطی مرتبط با شیوه‌های کشاورزی مرسوم بسیار مهم هستند .
اما مصرف انرژی همچنان بالاست و محققان سخت در تلاشند تا محصولات را با استفاده از انرژی کمتری نسبت به آنچه در گلخانه مورد نیاز است، پرورش دهند
در سال‌های اخیر ، کشاورزی عمودی به عنوان یک رویکرد انقلابی در کشاورزی ظهور کرده است و به چالش‌های رو به رشد امنیت غذایی ، شهرنشینی و پایداری زیست ‌محیطی می‌پردازد.
شرکت‌های کشاورزی عمودی ابری(موبایل) با بهره‌گیری از محاسبات ابری، فناوری موبایل و تجزیه و تحلیل مبتنی بر هوش مصنوعی ، شیوه‌های سنتی کشاورزی را اساساً متحول کردند تا مزارعی هوشمندتر، مقیاس‌پذیرتر و کارآمدتر ایجاد کنند .
بویژه فناوری فضایی و ماهواره ای که نقش مکمل تجزیه و تحلیل پیشرفته ماهواره‌ای را برای راه‌ حل‌های کشاورزی مقیاس‌پذیر دارا است.

این فناوری هم برای مزارع عمودی شهری و هم برای محصولات زراعی فضای باز، زیرساخت‌ها و مدیریت منابع گسترده‌تر قابل اجرا هستند.
در آینده بینش‌های ماهواره‌ای برای همه مقرون‌ به‌ صرفه و قابل دسترس بوده وذینفعان کشاورزی قادر خواهند بود:
با تصاویر ماهواره‌ای مبتنی بر NDVI، سلامت محصولات و شرایط محیطی را در مزارع شهری عمودی و سنتی از راه دور رصد کنید .
به سیستم‌های مشاوره مبتنی بر هوش مصنوعی برای پشتیبانی از تصمیم‌گیری مبتنی بر شواهد در لحظه دسترسی داشته باشند که مستقیماً بهینه‌ سازی منابع و بازده را بهبود می‌بخشد.
قابلیت ردیابی زنجیره تأمین برای کشاورزی عمودی را از طریق تکنیک های ادغام بلاکچین، افزایش شفافیت و اعتماد در سیستم‌های غذایی میسر خواهد شد.
شرکت‌های پیشرو در کشاورزی عمودی، در حال ادغام فضای ابری، موبایل و تجزیه و تحلیل پیشرفته با شیوه‌های پایدار هستند تا الگوی جدیدی از کشاورزی شهری ایجاد کنند .

3

  • فناوری های مرتبط در حال توسعه
    عملیات ابری: فعال کردن مقیاس‌پذیری، امنیت و تمرکز داده‌ها بر اساس تقاضا.
    هوش مصنوعی و یادگیری ماشین: تشخیص خودکار محصولات، پیش‌بینی عملکرد، هشدار آفات/بیماری‌ها.
    قابلیت ردیابی مبتنی بر بلاکچین: شفافیت کامل در سفر غذایی از طریق سیستم‌های ردیابی.
    سنجش محیطی مبتنی بر اینترنت اشیا: تنظیم روشنایی، رطوبت و مواد مغذی در لحظه برای هر لایه گیاهی.
    مدیریت ناوگان و منابع از راه دور: لجستیک و نگهداری کارآمد با استفاده از برنامه‌های هوشمند.
    تاثیرات محیطی و اقتصادی
    کاهش مصرف آفت‌کش‌ها و کودها از طریق تحویل خودکار و دقیق ورودی.
    سیستم‌های مدار بسته بازیافت آب، مواد مغذی و حتی انرژی.
    هم‌افزایی با انرژی‌های تجدیدپذیر (مزارع عمودی با انرژی خورشیدی و بادی).
    حرکت به سوی تولید غذای بدون کربن خالص.
    تمرکززدایی از سیستم غذایی شهری.
    فراهم آوردن منابع غذایی تازه و مقاوم به مراکز شهر.
    ادغام در برنامه‌ریزی های شهری با توجه به نزدیکی و هم‌مکانی با توسعه‌های مسکونی و تجاری.
    مشارکت فضاهای شهری، مجتمع های مسکونی، سازمان‌ها، بیمارستان‌ها، مدارس و جامعه در تولید محصولات کشاورزی.

منابع: