گلابی چینی یا گلابی آسیایی
گلابی چینی Pyrus pyrifolia یا گلابی آسیایی (که به آن Nashi pear هم میگویند). گاهی به این ارقام ، گلابی سفید یا در مواردی گلابی پرتقالی هم می گویند. گلابی چینی که در ایران کشت می شود زرد رنگ شده است.
ویژگیهایی شامل موارد زیر دارد
- شکل تقریباً گرد (برخلاف گلابیهای اروپایی که کشیدهترند)
- پوست زرد روشن با نقطههای قهوهای ریز
- بافت ترد و آبدار، شبیه سیب
اگر از نزدیک نگاه کنید، پوست آن نازک اما کمی زبر است و طعمی بین سیب و گلابی اروپایی دارد.
انواع گلابی چینی
گلابی آسیایی چند رقم معروف دارد که از روی ظاهر، طعم و بافت میتوان آنها را تشخیص داد. در ادامه مهمترین گونهها را معرفی می کنیم تا بتوانید نوع میوهتان را دقیقتر تشخیص دهید
۱. Nijisseiki (نیجیسهیکی / گلابی قرن بیستم)
- پوست: زرد روشن یا مایل به سبز، با لکههای خیلی ریز قهوهای.
- شکل: کاملاً گرد (مثل توپ کوچک).
- بافت: بسیار ترد و آبدار، با طعم ملایم و شیرین.
- نشانه: ظاهر براقتر و پوست صافتر نسبت به بقیه ارقام.
این نوع در بازارهای جهانی رایجترین رقم گلابی آسیایی است.
۲. Hosui (هوسویی)
- پوست: قهوهای طلایی یا برنزی با لکههای مشخص.
- شکل: گرد ولی کمی پهنتر از Nijisseiki.
- بافت: لطیفتر و طعم آن شیرین با عطر قویتر.
اگر پوست میوه شما کمی قهوهایتر از زرد است و طعمش عطر خاصی دارد، احتمالاً هوسویی است
۳. Shinko (شینکو)
- پوست: قهوهای مایل به زرد تیرهتر.
- شکل: گرد ولی با سطح کمی زبرتر.
- طعم: متعادلتر (نه خیلی شیرین)، با بافت نسبتاً متراکمتر.
این نوع ماندگاری بیشتری دارد و در انبار بهتر حفظ میشود.
۴. Kosui (کوسویی)
- پوست: زرد طلایی مایل به نارنجی با لکههای ریز.
- شکل: گرد اما کمی تختتر در بالا و پایین.
- طعم: شیرین و معطر، با بافت نرمتر از Nijisseiki.
از نظر ظاهری شباهت زیادی به Nijisseiki دارد
منابع
- گلابی آسیایی – ویکی پدیا
- محصولات
